Physical Address
304 North Cardinal St.
Dorchester Center, MA 02124
Physical Address
304 North Cardinal St.
Dorchester Center, MA 02124

AHP (Agent Host Protocol), bir AI agent oturumunun IDE, web veya CLI gibi birden fazla istemci tarafından ortak ve senkronize şekilde kullanılmasını sağlayan yeni bir protokoldür. Bu yazıda AHP’nin nasıl çalıştığını, session ve state yönetimini, MCP’den temel farklarını ve iki protokolün modern AI agent mimarilerinde nasıl birlikte kullanılabileceğini inceliyoruz.

Agent Skills, AI agent’lara belirli görevleri nasıl yapacağını öğretirken; Agent Plugins 1.0, Skills ve MCP sunucularını taşınabilir ve standart bir paket yapısında birleştirir. Bu yazıda iki yaklaşımın farklarını, birlikte nasıl çalıştıklarını ve neden agent ekosistemi için önemli olduklarını inceliyoruz.

Stateful ve Stateless sistemlerin ne olduğunu, aralarındaki temel farkları ve modern yazılım mimarilerinde neden önemli olduklarını ele alıyoruz. Session yönetimi, REST API, JWT, Redis, load balancing, ölçeklenebilirlik ve Kubernetes gibi gerçek kullanım alanları üzerinden iki yaklaşımın avantajlarını ve dezavantajlarını inceliyoruz.

Model Context Protocol (MCP), AI agent’ların harici araçlara, verilere ve servislere standart bir şekilde bağlanmasını sağlayan açık bir protokoldür. Bu yazıda MCP’nin nasıl çalıştığını, Host–Client–Server mimarisini, Tools, Resources ve Prompts kavramlarını, Function Calling ve REST API’den farklarını, güvenlik konularını ve AI agent’ların neden MCP kullandığını basit bir dille inceliyoruz.

n8n’de basit otomasyonlar kurmak bir noktaya kadar yeterlidir; ama gerçek dünyada workflow’lar dallanır, birleşir, API’lerle konuşur, hata verir, dosya taşır ve farklı ekiplerin kullanımına açılır. Bu yazıda n8n’i daha sağlam, ölçeklenebilir ve yönetilebilir kullanmak için bilmen gereken ileri seviye yapı taşlarını tek bir bütün olarak ele alacağız.

n8n öğrenirken asıl mesele yalnızca ekrana birkaç node bırakmak değildir. Önemli olan otomasyonun ne zaman mantıklı olduğunu, verinin node’lar arasında nasıl aktığını, API ve webhook gibi kavramların bu akışta nerede durduğunu ve üretime alınan workflow’ların nasıl izlenip düzeltileceğini anlamaktır. Bu yazıda n8n ile otomasyon kurmanın temel mantığını, başlangıç seviyesinden üretim ve iş birliği konularına kadar bütünlüklü şekilde ele alacağız.

Bir sistemi tek sunucudan çıkarıp birden fazla bölgeye, veritabanına veya servise yaydığında ilk kazancın ölçeklenebilirlik olur. Ama sen de fark etmişsindir ki veri çoğaldıkça başka bir sorun doğar: aynı bilginin her yerde aynı kalması. Bu yazıda consistency kavramını, neden zorlaştığını, leader-follower yaklaşımını ve two phase commit protokolünü sade bir akışla ele alacağız.

Bir sistem büyüdükçe en kritik soru şuna dönüşür: Veritabanı çökerse ne olur? Bu yazıda tek veritabanlı bir mimarinin neden riskli olduğunu, Master-Slave replikasyonun bu riski nasıl azalttığını, okuma ölçeklendirmesini nasıl sağladığını ve işin Master-Master, split-brain, consensus, sharding gibi daha ileri konulara nasıl bağlandığını anlatacağız.

Veritabanlarında ölçeklenme deyince çoğu kişinin aklına önce daha güçlü makineler ya da daha fazla sunucu gelir. Ama bazen asıl mesele, verinin diske nasıl yazıldığıdır. Bu yazıda B+ Tree yaklaşımından başlayıp Log Structured Merge Tree yani LSM Tree yapısına kadar giden fikri adım adım kuracağız.

Bir film ya da dizi platforma yüklendiğinde iş sadece “dosyayı sunucuya koymak” değildir. Video farklı cihazlarda, farklı internet hızlarında ve farklı kalite beklentilerinde sorunsuz oynatılmalıdır. Bu yazıda Netflix gibi büyük ölçekli bir yayın platformunun içeriği nasıl dönüştürdüğünü, parçalara ayırdığını, depoladığını ve kullanıcıya en yakın noktadan nasıl servis ettiğini göreceksin.